Zabiegi na twarz w erze postpandemicznej – jak pandemia wpłynęła na popularność zabiegów estetycznych?

Pamiętasz te czasy, kiedy cały nasz świat skurczył się do czterech ścian i ekranu laptopa? Siedzieliśmy w dresach, popijając kawę i łącząc się na niekończących się wideokonferencjach. To był dziwny okres, ale miał jeden niespodziewany skutek uboczny. Zaczęliśmy patrzeć na siebie tak często i z tak bliska, jak nigdy wcześniej. To, co zobaczyliśmy w kamerce internetowej, nie zawsze nam się podobało. Pandemia minęła, ale nasze podejście do dbania o siebie zmieniło się bezpowrotnie. Sprawdźmy, dlaczego gabinety przeżywają teraz prawdziwe oblężenie.

Jak pandemia wpłynęła na popularność zabiegów estetycznych?

Pandemia spowodowała gwałtowny wzrost zainteresowania medycyną estetyczną, napędzany głównie przez zjawisko „dysmorfi Zoom”, czyli nadmiernego skupiania się na niedoskonałościach widocznych podczas wideorozmów. Okres ten zmienił priorytety pacjentów, przesuwając punkt ciężkości z drastycznych zmian wizerunku na regenerację, poprawę jakości skóry i naturalny wygląd.

Z ręką na sercu – ile razy podczas rozmowy na Teamsie czy Zoomie patrzyłeś na swojego rozmówcę, a ile razy na własne okienko podglądu? Większość z nas robiła to nagminnie. Kamery w laptopach są bezlitosne. Mają szerokokątne obiektywy, które zniekształcają proporcje twarzy. Nos wydaje się większy, cienie pod oczami głębsze, a owal twarzy jakiś taki rozmyty. To właśnie ten mechanizm sprawił, że nagle zapragnęliśmy coś z tym zrobić. Zamiast nowego garnituru, woleliśmy zainwestować w nową, lepszą wersję twarzy, która dobrze wygląda w HD.

Czym jest „Zoom Dysmorphia” i dlaczego napędza rynek?

Zoom Dysmorphia to zaburzenie postrzegania własnego wizerunku wynikające z długotrwałego oglądania swojej twarzy na ekranach urządzeń cyfrowych, które często zniekształcają rzeczywistość. Prowadzi to do wyolbrzymiania drobnych defektów i rosnącej chęci ich natychmiastowej korekty w gabinecie medycyny estetycznej.

To zjawisko psychologiczne stało się motorem napędowym branży. Zauważyliśmy zmarszczki, o których istnieniu nie mieliśmy pojęcia. Nagle okazało się, że „chomiki” są widoczne, a czoło marszczy się przy każdym mailu. Zabiegi na twarz po covid stały się więc sposobem na odzyskanie kontroli nad własnym wizerunkiem. Pacjenci przestali przychodzić po „wielkie usta”. Zaczęli pytać o wolumetrię żuchwy, żeby lepiej wyglądać z profilu, oraz o botoks, żeby wyglądać na bardziej wypoczętych i mniej zestresowanych podczas spotkań online.

Dlaczego oczy stały się nowym centrum uwagi?

Noszenie maseczek ochronnych sprawiło, że górna część twarzy, a w szczególności oczy, stały się głównym narzędziem komunikacji i wyrażania emocji. Skutkowało to wzrostem popularności zabiegów w tej strefie, takich jak plastyka powiek (blefaroplastyka), botoks na „lwią zmarszczkę” i „kurze łapki” czy leczenie doliny łez.

Przez długi czas połowa naszej twarzy była zasłonięta. Usta, broda i policzki zniknęły pod materiałem. Zostały oczy. To one musiały „mówić” za nas. Niestety, to właśnie okolica oka starzeje się najszybciej. Zmęczenie, stres i niewyspanie (nieodłączni towarzysze lockdownu) błyskawicznie malowały się pod powiekami. Dlatego hitem stały się procedury takie jak:

• mezoterapia okolic oczu dla rozjaśnienia spojrzenia,
• wypełnianie doliny łez, by ukryć zmęczenie,
• laseroterapia na wiotką skórę powiek.

Jak stres pandemiczny wpłynął na nasze zęby i szczęki?

Przewlekły stres i niepewność jutra nasiliły u wielu osób bruksizm, czyli nieświadome zgrzytanie zębami i zaciskanie szczęki, co prowadzi do przerostu mięśni żwaczy i poszerzenia dolnej części twarzy. W odpowiedzi na ten problem wzrosło zapotrzebowanie na zabiegi z użyciem toksyny botulinowej rozluźniającej te mięśnie.

Pandemia była stresująca, nikt temu nie zaprzeczy. Wiele osób odreagowywało napięcie zaciskając zęby, często nawet o tym nie wiedząc. Efekt? Kwadratowa twarz, bóle głowy i starte szkliwo. Relacja pandemia a zabieg estetyczne w tym przypadku jest bardzo wyraźna. Botoks przestał być kojarzony tylko z prasowaniem zmarszczek. Stał się lekiem na ból napięciowy. Rozluźnienie mięśni żwaczy nie tylko przynosi ulgę, ale też wyszczupla twarz, przywracając jej łagodniejszy, bardziej kobiecy kształt.

Czy maskne zmieniło nasze podejście do pielęgnacji?

Maskne (mask acne) to trądzik mechaniczny wywołany noszeniem maseczek, który powstaje w wyniku tarcia, ciepła i wilgoci sprzyjających rozwojowi bakterii. Walka z tym zjawiskiem spopularyzowała profesjonalne terapie oczyszczające, peelingi chemiczne oraz zabiegi laserowe redukujące stany zapalne.

Nagle dorośli ludzie, którzy nigdy nie mieli problemów z cerą, zaczęli walczyć z wypryskami na brodzie i policzkach. Pod maseczką tworzyła się „szklarnia” idealna dla bakterii. To zmieniło nasze priorytety. Zamiast makijażu, który i tak brudził maseczkę, postawiliśmy na zdrową skórę. Zrozumieliśmy, że żaden podkład nie wygląda dobrze na chropowatej, zapchanej cerze. Zabiegi na twarz po covid to teraz przede wszystkim dbanie o jakość skóry – nawilżanie, oczyszczanie wodorowe i laserowe usuwanie blizn po niedoskonałościach. Chcemy wyglądać dobrze „sauté”, bez filtra i bez makijażu.

Czy era sztuczności odeszła do lamusa?

Okres izolacji sprzyjał refleksji nad naturalnością i odejściem od przerysowanych kanonów piękna na rzecz „smart aging”, czyli mądrego starzenia się. Pacjenci coraz częściej wybierają terapie regeneracyjne, biostymulatory i lasery, które poprawiają kondycję skóry od wewnątrz, a nie tylko zmieniają rysy twarzy.

Mieliśmy dużo czasu na myślenie. Siedząc w domu, bez dostępu do fryzjera i kosmetyczki, wielu z nas polubiło swoją bardziej naturalną wersję. Kiedy gabinety znów się otworzyły, nie rzuciliśmy się na wielkie usta. Trendem stała się subtelność. Chcemy wyglądać na wypoczętych, jakbyśmy właśnie wrócili z wakacji, a nie z kliniki. Stawiamy na stymulatory tkankowe i zabiegi laserowe, które zmuszają skórę do pracy, zamiast po prostu ją wypełniać. To zdrowsze podejście, które zostanie z nami na długo.