Stymulator tkankowy na bazie usieciowanej karboksymetylocelulozy (CMC)

Semiusieciowana Karboksymetyloceluloza (CMC)

Karboksymetyloceluloza (CMC) jest półsyntetycznym polimerem wywodzącym się z celulozy, czyli naturalnego polisacharydu. CMC powstaje przez wprowadzenie grup karboksymetylowych do łańcucha celulozy. Taka modyfikacja zmienia właściwości materiału: poprawia rozpuszczalność, hydrofilowość, elastyczność oraz zdolność tworzenia gładkich, stabilnych żeli.

CMC jest interesująca w medycynie estetycznej, ponieważ łączy właściwości materiału biokompatybilnego, stabilnego i dobrze tolerowanego z możliwością tworzenia żeli o kontrolowanej reologii. W opublikowanych badaniach klinicznych usieciowana CMC wykazywała skuteczność i korzystny profil bezpieczeństwa. CMC jest biosyntetyczna i nie pochodzi od człowieka ani zwierząt.

• CMC to materiał dobrze tolerowany, bez istotnej tendencji do migracji w badanych populacjach.
• CMC charakteryzuje się niższą higroskopijnością, co przekłada się na mniejsze ryzyko nadmiernego obrzęku.
• CMC nie jest rozkładana hialuronidazą, dlatego jej profil degradacji różni się od HA.
• W przypadku potrzeby korekty materiał może być rozkładany przy użyciu produktu Cellulase.

Semiusieciowana CMC to preparat działający na jakość skóry i subtelne wsparcie tkankowe. Jego działanie można przedstawić w czterech poziomach: nawodnienie, poprawa napięcia, wygładzenie tekstury i wspieranie procesów regeneracyjnych.

Działa przeciwstarzeniowo w skórze właściwej: hamuje działanie enzymu hialuronidazy i konserwuje endogenny kwas hialuronowy, który pozostając w tkankach, nadal wgłębnie wykonuje swoje działanie nawilżające i naprawcze.

Kluczowe właściwości CMC

• Brak kwasu hialuronowego
• Zaawansowane sieciowanie (hybrid bio-link technology)
• Zawarta lignokaina w preparacie istotnie poprawia komfort pacjenta
• Przedłużone efekty w porównaniu do preparatu opartego na bazie kwasu hialuronowego
• Wysoka biokompatybilność
• Łatwa integracja preparatu w tkankach
• Niskie ryzyko migracji
• Efekt anti-aging związany z hamowaniem aktywności endogennej hialuronidazy
• Odporność na wysoką temperaturę i  brak ograniczeń w wykonywaniu zabiegów z wykorzystaniem urządzeń

Metabolizm CMC (karbiksymetylocelulozy) w organizmie człowieka

W przeciwieństwie do naturalnych glikozoaminoglikanów występujących w organizmie człowieka (takich jak kwas hialuronowy), organizm ludzki nie posiada enzymów z grupy celulaz, niezbędnych do pełnego metabolizmu łańcuchów CMC.

Dlatego wstrzykiwana CMC jest metabolizowana w dwóch etapach:

• rozkład hydrolityczny – łańcuchy polimeru CMC ulegają powolnej degradacji hydrolitycznej w tkankach organizmu oraz
• rozkład egzogenny/enzymatyczny – angażowane są wyspecjalizowane enzymy (np.  lizozym) oraz aktywność makrofagów.

Eliminacja i wydalanie CMC z organizmu

Po rozpadzie usieciowanych hydrożeli CMC na mniejsze oligomery i łańcuchy o niskiej masie cząsteczkowej, są one usuwane z organizmu przez klirens nerkowy z moczem.

Biokompatybilność CMC

CMC jest pochodną naturalnej celulozy (pochodzenia roślinnego) dlatego nie wywołuje takich reakcji immunologicznych, jakie czasami towarzyszą stosowaniu polimerów pochodzenia zwierzęcego (np. niektórych postaci kwasu hialuronowego).

CMC  jest powszechnie uznawana za bezpieczną, biokompatybilną i nietoksyczną.

Dostępne opakowanie: 2ml